صدا کن مرا. صدای تو خوب است. صدای تو

سبزینهء آن گیاهِ عجیبی است که در انتهای صمیمیت حزن می روید.

 در ابعاد این عصر خاموش من

 از طعم تصنیف در متن ادراک یک کوچه تنها ترم.

 بیا تا برایت بگویم چه اندازه تنهایی من بزرگ است.

و تنهایی من شبیخون حجم تو را پیش بینی نمی کرد.

 و خاصیت عشق این است

 با سلام و عرض خسته نباشید خب... این یه آپ اجباریه! مثل توفیق اجباری! حالا عرض می کنم چرا. خب اگه از اول بگم دیگه تا آخر نمی خونید!

هوا خیلی بغل کردنیه! یعنی عالیه. حرف نداره. سرد و پاییزی. با نم بارون ملایم. هوای سرد با برگای زرد... ولی خب این مسئله بغرنج! کنکور مگه میذاره ما چیزی رو بغل کنیم!

دقت کنید من آدمی هستم به غایت خوابالو... ققنوس میگه بی خاصیت! به غایت دوستدار رختخواب... حالا فرض بفرمایید این منِ همیشه مستِ خواب، باید ساعت 7 از خواب برخاسته. ساعت 8 کتابخونه باشم. 1 بیام خونه. ساعت 3 هم کلاس تا 6. شب هم مجله و فیلم و کتاب! ساعت 12 خواب ... و دوباره همون برنامه... پس من کی یه دل سیر بخوابم  .... اون وقت میگن آمار اعتیاد بالاست!

یه سوتی از حضرت ققنوس... حتما می دونید که محیط کتابخونه چقدر ساکته... و اگه بخوای مثلا یه کیک یا بیسکوییت بخوری باید کلی بابت صدایی که تولید میکنه درد وجدان بگیری! حالا فرض بفرمایید در این اثنا! به موبایل من اس ام اس اومد... البته رو silent  بود ولی چون رو میز بود صداش پیچید. ققنوس با تخصص فراوان گوشی منو گرفته میگه بده واست درست کنم. سرکار به جای اینکه vibre  رو خاموش کنه، silent  رو خاموش کرد! واسه اینکه نتیجه کارشو ببینه، یه اس ام اس امتحانی هم به گوشیم زد... که بعد مشخصه چی شد... صدای اس ام اس که خنده ی بچه ست، باعث شد کلی کله به طرف ما بچرخه... و بعد غیب شدن ما زیر میز از خجالت! دقت کنید خجالت! نه خنده!!!

اینم از درس خوندن ما!

واقعا تو روح کنکورررررر...!

خب بریم سر اصل مطلب! یعنی هیچ کی یادش نیومد امروز چه روزیه؟! یه فرصت دیگه.... شما 10 ثانیه فرصت دارید.... بازم یادتون نیومد؟ خب مثل اینکه خودم باید آستین هارو بالا بزنم! امروز تفلد نخودیمه! یعنی وبلاگم... تولدشhappy ... بیا شمع هارو بفوت، که صد سال زنده و شاداب و سرخوش باشی! مثل خودم!

زیاده عرضی نیست...

قربوووون همگی.

بای بای.

تولدش مبارک ایضا!

امکانات

آمار وبلاگ