راحت جان طلبم وز پی جانان بروم

سلام سلام سلام سال نو همه مبارک(با تاخیر زیاد)

من بالاخره بعر از یه قرن اومدم از همین الان میگم که تا یه هفته پیش هیچ دلیل قانع کننده ای برای ناپیدن نداشتم ولی دقیقا از یه هفته پیش دلیل قانع کننده به وجود اومد بله امتحان خواهش میکنم نتعجبیدی این چیز ها تو مدرسه ما خیلی طبیعی انجام دادن کارهایی که باعث شاخ در اوردن و عصبانی کردن ما بشه به خیال خودشون با گذاشتم امتحانات میان ترم بعد ازتعطیلات باعث میشن که بچه ها تو تعطیلات درس و مشق و فراموش نکنن ( زهی خیال باطل) ولی نمیهمن که جز خسته کردن ما پیامدی نداره

امروز اعصابم خیلی خرده ذهنم مشغوله به خاطر یه چیزهای خیلی مسخره ، یه چیزهای خیلی مهم یه احساس بدی دارم همش یاد ارسال میفتم (در واقع پیارسال) یاد حرفی که ۲۸ بهمن امسال ( در واقع پارسال) بهم گفتن میفتم خدایا ! یعنی امسال قراره چی بشه؟ چی قراره سرمون بیاد ؟ کمکمون کن

زنگ زدم به ققنوس کلی با هم حرفیدیم چیزی حدود یک ساعت  یه چند وقتی بود که با هم این قدر حرف نزده بودیم یه جورایی از وقتی که رشته هامون یکی نشد بهونه برای زنگ زدن به هم دیگه رو کمتر پیدا می کردیم بحث های فلسفی کردیم (مثلا) خیلی خوب بود بعدش نشستم محسن چاوشی گوش کردم و کلی گریه کردم به قول خودش مثل ابر بهار تا حالا هیچ موقع وقتی دلم میگرفت این جوری گریه نکرده بودم هیچ وقت!!!! ولی.....

پ.ن : نمی خواستم اولین پست سال ۸۶ این جوری باشه دوست داشتم بهتر باشه یعنی شاد تر

پ.ن: بچه ها رو میخوان ببرن مشهد اردو امسال هم مثل پارسال نمی تونم برم چون اولویت ندارم خیلی مسخره هست پارسال چون بچه نماز خون نبودم امسال چون صلاحیت نداشتم! بله خب من صلاحیت نداشتم ولی اون دختر فراری صلاحیت داشت به قول معروف همه با هم برابرند ولی بعضی ها برابر ترند

پ.ن: ققنوس د.د

پ.ن :می خواستم بگم که مرسی که تو این چند وقت فراموشم نکردید خیلی خیلی مرسی فعلا که نمیتونم بهتون سر بزنم بعدا از خجالتتون در میام

* بعد نوشت: منم میرم اردو همین!

امکانات

آمار وبلاگ